Ουιβία Περπέτουα

Ήμελλον δε καγώ εξετάζεσθαι. Και εφάνη εκεί μετά του τέκνου μου ο πατήρ, και καταγαγών με προς εαυτόν είπεν· “Επίθυσον ελεήσασα το βρέφος”. Και Ιλαριανός τις επίτροπος, ος … εξουσίαν ειλήφει μαχαίρας, λέγει μοι· “Φείσαι των πολιών του πατρός σου, φείσαι της του παιδίου νηπιότητος· επίθυσον υπέρ σωτηρίας των αυτοκρατόρων”. Καγώ απεκρίθην. “Ου θύω”. Και είπεν Ιλαριανός· “Χριστιανή ει;” Και είπον· “Χριστιανή ειμί”. Και ως εσπούδαζεν ο πατήρ μου καταβαλείν με από της ομολογίας, κελεύσαντος Ιλαριανού εξεβλήθη· προσέτι δε και τη ράβδω των δορυφόρων τις ετύπτησεν αυτόν· Καγώ σφόδρα ήλγησα, ελεήσασα το γήρας αυτού. Τότε ημάς πάντας προς θηρία κατακρίνει·

Είχε φτάσει η στιγμή να ανακριθώ και εγώ. Κι εμφανίστηκε εκεί ο πατέρας μου με το παιδί μου και τραβώντας με από το βήμα μου είπε: “Λυπήσου το μωρό και θυσίασε”. Και ο επίτροπος, κάποιος Ιλαριανός, που είχε την εξουσία να επιβάλλει τη θανατική ποινή, …, μου λέει: “Λυπήσου τ’ άσπρα μαλλιά του πατέρα σου, λυπήσου το μωρό σου και θυσίασε υπέρ της σωτηρίας των αυτοκρατόρων”. Κι εγώ αποκρίθηκα: “Δεν θυσιάζω”. Και ρώτησε ο Ιλαριανός: “Είσαι χριστιανή;” και είπα: “Είμαι χριστιανή”. Καθώς ο πατέρας μου έκανε ό,τι μπορούσε για να με κάνει να αναιρέσω την ομολογία μου, ο Ιλαριανός έδωσε εντολή και τον βγάλαν έξω. Και τότε ένας από τους φρουρούς τον κτύπησε με το ραβδί του. Κι εγώ πόνεσα τα γηρατειά του και λυπήθηκα υπερβολικά. Στη συνέχεια μας καταδικάζει όλους να θηριομαχήσουμε… (1)

Η Ουιβία Περπέτουα, μια εικοσιδυάχρονη Ρωμαία πολίτης από καλή οικογένεια, με επιμελή μόρφωση, μητέρα ενός παιδιού που θήλαζε ακόμη, θα μαρτυρήσει για τα θρησκευτικά της πιστεύω, μετά από καταγγελία στρατιωτών, στις 7 Μαρτίου του 203 στο αμφιθέατρο της Καρχηδόνας.

Στην φυλακή που κρατήθηκε θα γράψει στα ελληνικά, ένα σύντομο χρονικό των συμβάντων από τη σύλληψή της μέχρι την προηγούμενη του θανάτου της, που θα φτάσει μέχρι τις μέρες μας σε διάφορες εκδοχές, μία από τις οποίες φαίνεται πως είναι η αυθεντική. Ένα κείμενο λιτό και συγκλονιστικό στην αφοπλιστική του ειλικρίνεια.

1. Η μετάφραση της Πολύμνιας Αθανασιάδη, από Αθανασιάδη Π., Το ημερολόγιο της αγίας Περπέτουας, σελ. 34-35